نام «دشتک» از دو پاره «دشت» و پسوند تصغیری «ک» تشکیل شده است که در زبان فارسی به معنای «دشت کوچک» به کار می‌رود. این نام‌گذاری از موقعیت جغرافیایی شهر الهام گرفته است؛ منطقه‌ای که در میان کوهستان‌های زاگرس، دشتی خوش‌آب‌وهوا و حاصلخیز با رودهای پُرآب و باغات سرسبز به شمار می‌آید. برخی نیز وجه نام‌گذاری را به پهناور نبودن دشت نسبت داده‌اند که در گذر زمان از «دشتِ کوچک» به «دشتک» تبدیل شده است. این نام، یادگاری از پیوند نسل‌های past با سرزمینی است که زندگی و معیشت مردم آن روزگار بر مدار همین دشت حاصلخیز استوار بوده است.